Welcome to Mauritius!

Here I am. After all I got what I wanted. I have travelled again to a place far far away, both geographically and psychologically. I might say that I do not need therapy but travel to feed my huger for soul food. And soul food can be understood in much variations.

Let me begin with the beginning. In March 2015 I applied for an etnographic field school. I was not counting on a big chance to be one of the lucky few. But I made it and a few months later I am in Mauritius, an island in the Indian Ocean, known as a honeymoon destination in Belgium, but so much different than perceived, that is obvious after a first few hours here.
summer uni
I have been travelling from Antwerp to Brussels, to Paris to Mahé (Seychelles) to Mauritius. The journey took me 27 hours in total, and therefore you can imagine it was itself quite an experience. However, what touches me most is not the distance, but the people. What speaks more for a country to a heart than people? Maybe a landscape, but still… I have had an amazing flight, meeting a French guy who was going to visit his family in Madagascar. Unfortunately in this life our roads have split fast, him flying further to Antanarivo and me going to Port Louis, but time went to fast that I did not even suffer from these long flights! I just remember I could not stand almost crying when the plane left the Seychelles, because I was so touched, and it really looked like a paradise: I cannot describe it!
View over many amazing islands near Mahé, Seychelles
Arriving in Mauritius was different. It was a bigger island, less paradise and more organised at the airport. The road to Pointe aux Piments was modern, but the infrastructure was mixed: both modern buildings, luxury hotels and poorer houses where observable on the road. After a field of sugarcanes, the road split: left to the Oberoi hotel, and right to the village. And no, this was not the Mauritius from the postcards or from the pictures on Google, this was an untouristic place, untouched by globalisation, so it seemed…
Mauritius Day 1 & 2 259
Entering my Homestay House
My heart beated faster and faster, as I was arriving more closely to my homestay “house” and having to force myself to give up all hope for “destination paradise”. I was not staying at The Oberoi, obviously! My new house was a concrete building in a street without name, barking dogs, no hot water, no internet, no toilet paper and so on… Nothing to fancy for at all! But I surrendered immediately: from the one second to the other… Acceptance is sometimes in life the best way to make things “flow”… And after all, didn’t I just say that it are the people who touch us most, and not the infrastructure or the distance?
Life With Family “Bissessur”
Some very friendly local people warmly welcomed me into their “house”, and made me (almost) forget the cold of concrete third world buildings and poorness. Isn’t the one who has the biggest smile and the most open heart the richest and most beautiful person on earth? Yes, I have to learn my lessons in life over and over again… And if I long for development, the comfortzone is the first one to leave. Because through development is not in comfortable housing, but in personal development and widening your horizons.
So, yet here I am… Or to end where I started off with: After all I got what I wanted: a new adventure, starting from today in Mauritius, and you will read more about it soon!

Finding “My inner compass”

There is only one month left in Spain. Time flies and my brains are working overtime to keep up all those beautiful memories. But unfortunately only photos can be so precise that they will not fade away … There have been too many great moments to remember them all, but the whole idea and overall feeling, I cherish. And I have a full backpack that I can take back home with me, I know that already. A both physical and psychological backpack, you know….

Er is nog maar één maand over in Spanje. De tijd vliegt en mijn hersenen draaien overuren om al die mooie herinneringen bij te houden. Maar helaas zijn enkel foto’s zo nauwkeurig dat ze niet vervagen… Er zijn te veel mooie momenten geweest om ze allemaal te kunnen onthouden, maar het hele idee en algehele gevoel koester ik. En ik heb een volle rugzak die ik terug mee naar huis kan nemen, dat weet ik nu al. Een zowel fysische als psychologische rugzak, weet je wel….

I just wonder what I will do with it. One thing is already certain: Erasmus has changed me. Maybe not so much that first layer of my personality that is on the surface, and which is rather superficial, but it certainly has touched something deep inside me. It has put my world upside down, and I am still blown away by it. This is a dream from which I do not want wake up, I want to do everything to give. the life I lead now here an extension. I want this to be my new way of life.

Ik vraag me alleen af wat ik ermee zal doen. Eén ding is nu al zeker: Erasmus heeft mij veranderd. Misschien niet zo zeer die eerste laag van mijn persoonlijkheid die aan het oppervlak ligt, en nogal oppervlakkig is, maar zeker heeft het iets diep in me geraakt. Het heeft mijn wereld op zijn kop gezet, en ik ben er tot op heden nog steeds ondersteboven van. Dit is een droom waaruit ik niet wakker wil worden, ik wil er alles aan doen om het leven dat ik nu leid een extensie te geven. Ik wil dat dit mijn nieuwe manier van leven wordt.


And that’s really what this is all about: all my previous principles and worldviews have been given another dimension. As you already could read before I have wild plans to continue studying, doing an internship abroad and yes, I’m young and reckless: I have those sneaky dream to improve the world. Well, tourism continues to excite me … I know that.

En dat is eigenlijk waarover dit allemaal gaat: al mijn voorgaande principes en wereldbeelden hebben een andere dimensie gekregen. Zoals jullie eerder al konden lezen, heb ik wilde plannen om verder te studeren, een buitenlandse stage te doen en jawel hoor, ik ben jong en roekeloos: heb die stiekeme droom om de wereld te verbeteren. Nu ja, het toerisme blijft me prikkelen… Dat weet ik wel.

In recent months I have experienced a whole new way of studying in Spain, not only in terms of “strategy”, but also the approach to tourism here is completely different. There is more emphasis on Destination Management, Political Policy and Conservation of our Heritage. It fascinates me all so much more than what we learn in Belgium on tourism classes: business travel, cruises, aviation, travel agencies, … I don’t know if you can feel the difference between the purely economical side and what feels more as ‘the foundation’ of tourism to me. The basis of tourism is a good policy. The vision and real ‘caring’ about what contains our beautiful world. That is quite different from the continuous selling of mass and luxury products to customers who only care about their annual holiday! Well, I’ve found my passion. I’m sure now!

In de afgelopen maanden heb ik in Spanje een hele nieuwe manier van studeren ervaren, niet alleen qua ‘strategie’, maar ook de benadering van het toerisme is hier helemaal anders. Er wordt meer nadruk gelegd op Destination Management, het Politieke Beleid en de Conservatie van ons Erfgoed. Het boeit me allemaal zoveel meer dan wat we in België leren over toerisme: zakenreizen, cruises, luchtvaart, reisbureaus, … Ik weet niet of jullie het verschil kunnen voelen tussen het puur economische en wat voor mij meer als ‘de fundering’ van het toerisme aanvoelt. De basis van het toerisme is een goed beleid. De visie en het werkelijk ‘zorgen’ om wat onze mooie wereld bevat. Dat is toch heel wat anders dan het continu verkopen van massa- en luxeproducten aan klanten die enkel geven om hun jaarlijkse vakantieperiode?! Nu ja, ik heb mijn passie gevonden. Dat weet ik zeker nu!


So I’m sure I want to go further than the direction I was sent in with my Bachelor of Tourism and Recreation Management, and that is super good! I am very grateful for that! But apart from that study thing, I also started thinking about going home….

Dus ik ben ook zeker dat ik verder wil gaan dan de richting die ik met mijn Bachelor in Toerisme- en Recreatie Management wordt opgestuurd, en dat is super goed! Ik ben er erg dankbaar voor! Maar los van dat studiegebeuren, begin ik stilletjes aan ook aan het naar huis gaan te denken….

I’m not homesick, at all… I cherish every moment more and more, and I realize that every day is one day less in Spain, and therefore one day to enjoy EXTRA and to be grateful for the beach that is just 25 footsteps from my apartment, for the sun which always shines and the eternal carefree Spanish lifestyle. I will miss it enormously!

Ik heb geen heimwee, integendeel… Ik koester elk moment meer en meer, en besef dat elke dag een dag minder in Spanje is, en daardoor een dag meer om EXTRA te genieten en dankbaar te zijn voor het strand dat hier op amper 25 voetstappen van mijn flat ligt, de zon die altijd schijnt en de eeuwig onbezorgde Spaanse levensstijl. Ik zal het enorm missen!


But then I think of my home. I ask myself more and more the question of what my life in Belgium represents, or rather: my life in Belgium should be the reflection of my personality and it is not. You know, I wonder where I’ve been sending myself to and where I thought that I was going to? I had the steering wheel in my  hands and drove at random. It’s not that I regret it, because without the path I have traveled this far, of course I had not end up here. I just wonder whether it is not better to take my steering wheel firmer in the hands now that I know what direction I want to go out …

Maar ik denk dus aan mijn thuis. Ik stel mezelf meer en meer de vraag wat mijn leven in België voorstelt, of beter gezegd: mijn leven in België zou de weerspiegeling van mijn persoonlijkheid moeten zijn, en dat is het niet. Weet je, ik vraag me af waar ik mezelf heb heen gestuurd en waar ik dacht heen te gaan? Ik had het stuur in de handen en reed in het wilde weg. Ik heb er geen spijt van, want zonder het pad dat ik tot hier heb afgelegd, had ik hier natuurlijk niet geraakt. Ik vraag me alleen af of het niet beter is om het stuur wat steviger in handen te nemen nu ik weet welke richting ik uit wens te gaan…

I do not know the destination yet, but I have a feeling that I found the “compass of life”: knowing where the north is, is enough for now. And let us say that the north (or south or whatever you want to call it), is my heart feeling. I know which direction I should follow to follow my heart. I want to listen to my inner compass.

Ik ken de bestemming nog niet, maar ik heb het gevoel dat ik zopas het “kompas van het leven” heb gevonden: weten waar het noorden ligt, is voorlopig al voldoende. En laat ons bij deze dan maar zeggen, dat het noorden (of het zuiden of hoe je het ook wil noemen), mijn hartsgevoel is. Ik weet welke richting ik moet volgen om mijn hart te volgen. Ik wil luisteren naar mijn innerlijke kompas.

the compass of life

If I’m back in Belgium in July, my life will be back to normal very soon. I already know that now. And to avoid getting back into the old routine, I need to analyze properly what needs to change. And exactly that is what has I have kept me busy in my head the past few weeks…

Als ik in juli daar terug in België ben, zal mijn leven heel snel terug bij het oude zijn. Dat weet ik nu al. En om te voorkomen dat ik terug in de oude sleur herval, moet ik nu goed analyseren wat er moet veranderen. En precies daarmee heb ik mij de afgelopen weken in mijn hoofd bezig gehouden…

I study and that is neat, keep it that way. I work in a travel agency, and that is good as long as I study. But I have to avoid that the security will hold me there. I need time to dare to let go and to choose for the uncertainty of something new, but it does not have to be now. I rent an apartment in a neighborhood where I actually do not know anybody; I have really nothing that could hold me there, because I need to spend several hours every day on the road towards my school. There’s the rub, and so I began to ask myself why I live there? Why it suddenly feels like my own home is my ivory tower? I have the most beautiful apartment that a 21-year-old could imagine, and the price is relatively okay, but it’s lonely and empty. I have cats and they make the atmosphere, along with the decoration. But are cats and decoration a reason to stay where you don’t belong? They are both movable, so I wonder if I’d better not move from house again.

Ik studeer en dat is netjes, houden zo. Ik werk in een reisbureau, en ook dat is goed, zolang ik studeer. Maar ik moet vermijden dat de zekerheid me daar zal vasthouden. Ik moet op tijd durven los te laten en voor de onzekerheid van iets nieuws te kiezen, maar dat hoeft nu nog niet te zijn. Ik huur een appartement in een buurt waar ik eigenlijk niemand ken, waar ik eigenlijk niets te zoeken heb, want ik moet elke dag meerdere uren onderweg spenderen richting mijn school. Daar wringt het schoentje, en zo begon ik mezelf af te vragen: waarom woon ik daar? Waarom voelt het plots alsof mijn eigen huis mijn ivoren toren is? Ik heb het mooiste appartement dat een 21-jarige zich kan inbeelden, en de prijs is relatief oké, maar het is eenzaam en leeg. Ik heb katten en die maken de sfeer, samen met de decoratie. Maar zijn katten en decoratie een reden om ergens te blijven waar je niet op je plaats zit? Ze zijn beiden verplaatsbaar, dus vraag ik me af of ik niet beter opnieuw zou verhuizen.

1357836831576439Moreover, the idea of ​​loneliness bubbled up in me when I began to think about living on my own again … I’ve lived here for 4 months with two girls together in an apartment, which is about the same size than my apartment in Belgium. It certainly did not go smoothly, that living together, but even the unpleasant part I start to like. It begins to change me, I am very dutifully and normally everything needs to go according to a certain structure, everything should be neat, and everything has a fixed position and I have a fixed cleaning day. Here everything is different: we hardly clean, there is anything but structure and regularity, and to be honest: it goes really well.

Bovendien is de idee over eenzaamheid in me opgeborreld toen ik begon te denken aan het terug alleen wonen… Ik woon hier nu al 4 maandenlang met 2 meiden samen in één appartement, dat ongeveer dezelfde grootte heeft dan mijn appartement in België. Het is zeker niet op rolletjes gelopen, dat samenleven, maar zelfs het onaangename begin ik leuk te vinden. Het begint me te veranderen: ik ben heel plichtsbewust en normaalgezien moet alles volgens een bepaalde structuur verlopen, moet alles netjes zijn, en heeft alles een vaste plaats en een vaste poetsdag. Hier is alles anders: er wordt amper gepoetst, is allesbehalve structuur en regelmaat en het loopt eigenlijk prima.

I feel that because of the chaos there comes more tranquility in my life. A very strange but innovative experience! And also: even though we do not talk all the time, and we are certainly not the best friends in the world … I’m never alone. There is always someone at home when I get home, and there is always some movement and impulse around me. I’m going to miss that, I will need more of that. I feel that it is good for me. I always thought it would make me nervous and that it would bring me out of balance. And I thought I would long for a night alone on the sofa to be able to read a book quietly … But nothing less is true! I fooled myself.

Ik voel dat er door de chaos meer rust in mijn leven komt. Een heel vreemde maar vernieuwende ervaring! En bovendien:  ook al praten we niet altijd, en zijn we zeker niet de beste vriendinnen ter wereld… Ik ben nooit alleen. Er is altijd iemand thuis als ik thuis kom, en er is altijd wat beweging en impuls rondom me heen. Dat ga ik missen, dat ga ik meer nodig hebben. Ik voel dat het goed voor me is. Ik dacht altijd dat het me zenuwachtig zou maken en uit balans zou brengen. En ik dacht dat ik zou verlangen naar een avondje alleen op de sofa om rustig een boek te kunnen lezen… Maar niets is minder waar! Ik heb mezelf voor de gek gehouden.


I lived the life of a lonely woman, not the life of a busy student. I feel I’m ready for the real student life: surrounded by equal-minded people from the same age with vision and dreams, and not by plants and cats that bring “tranquility” in my life. So I have to re-organize some things in my life, once I’m back in Belgium … And how I will do that exactly, I have no idea yet. Miracles, I cannot do of course, and unfortunately magic is not an option. And the reality is the reality, and I have to think rationally, instead of only sitting there daydreaming … But I do know that I will make work of this visions!

Ik leefde het leven van een eenzame vrouw, niet van een bezige student. Ik voel dat ik klaar ben voor het echte studentenleven: omsingeld door gelijkgezinde leeftijdsgenoten met visie en dromen, en niet door planten en katten die “rust” brengen in mijn leven. Ik moet dus het een en ander op zijn plaats verschuiven, eens ik terug in België ben… En hoe ik dat precies zal doen, daar heb ik nog geen idee van. Wonderen kan ik natuurlijk niet doen, en toveren al helemaal niet. En de realiteit is de realiteit, en ik moet ook rationeel denken, in plaats van enkel maar te dagdromen… Maar ik weet wel dat ik van dit inzicht werk zal maken!


Back in Belgium a new challenge is waiting for me: transforming my old life to my new world perspective!

Eens terug in België staat me dus een nieuwe uitdaging te wachten: mijn oude leven transformeren naar mijn nieuwe wereldbeeld!

I will go for my driving license (finally!), work hard all summer, follow my heart, finish my studies and apply for a new degree, search for a way out of my current lifestyle and go on an internship. And study hard: improve my Spanish and (academic) English skills! And I cannot forget about implementing the secret of the Spanish lifestyle in my Belgian existence: always “Tranquila”, or how we say in Flanders: “Hurry and rush is rarely good!”

Ik zal voor mijn rijbewijs gaan (eindelijk!), een zomer lang hard werken, mijn hart volgen, mijn studie afmaken en voor een nieuwe studie kandidatuur stellen, een uitweg in mijn huidige levenssituatie zoeken en op stage gaan. En hard studeren: mijn Spaans en (academisch) Engels moet verbeteren! En ik mag vooral niet vergeten om het geheim van de Spaanse levensstijl mee te nemen in mijn Belgische bestaan: altijd “Tranquila”, of op zijn Vlaams gezegd: “Haast en spoed, is zelden goed!”

There’s a lot to do for me so! And the thoughts in my mind grow bigger….

Er staat me heel wat te doen dus! En de hersenspinsels groeien verder….

More about it later..  😉



My Erasmus time is about half. I do not know where to start, but I decide to write about what the past 3 months did to me… Even in my head there is no structure in it, I can only say that it was a crazy period, undoubtedly one of the best in my life. I have to admit to myself: the (good) life is like a (good) wine … It gets better as it ages. Until recently I thought I had found the best already, that I had found heaven on earth: I found my passion in traveling the past years, I met a soul mate in Roatan (Honduras), I went back to Central America because of him, and ultimately it didn’t lead to the love of my life but to the best backpack trip ever through Honduras, Belize and Guatemala. A new world opened up for me, I met different people with open minds and crossed my own boundaries, shifted my limitation-level.

Mijn Erasmus-tijd is over de helft. Ik weet niet waar te beginnen, maar ik besluit om wat te schrijven over wat de voorbije 3 maanden met mij deden… Zelfs in mijn hoofd is er geen structuur in te vinden, ik kan alleen maar zeggen dat het een knotsgekke periode was, ongetwijfeld één van de leukste in mijn leven. Ik moet het toegeven aan mezelf: het (goede) leven is als een (goede) wijn… Het wordt met de jaren beter. Tot voor kort dacht ik dat ik het beste al had gehad, dat ik de hemel op aarde al had gevonden. Ik vond mijn passie de voorbije jaren in het reizen, ontmoette een zielsverwant in Roatan (Honduras), ging door hem terug naar Centraal-Amerika en dat leidde uiteindelijk niet tot de liefde van mijn leven maar wel tot de beste rondreis ooit, door Honduras, Belize en Guatemala. Een nieuwe wereld ging voor me open, ik ontmoette open geesten en verlegde mijn eigen grenzen.

BIG TRIP (3) 301Apart from that, I started a lot of studying during recent years. Time flies and the second year of my bachelor study in ‘Tourism and Recreation Management “is almost over. I am more motivated than ever to go for it, and I discovered while doing it all that the ‘journey’ is more important to me than the ‘goal’. That is to say, the more I get to know myself better, the less I know what I want to do by profession.  I just feel that the life I lead and the path I walk, is undoubtedly the correct one. The past few months here in Spain are proof of that. So, do I study to graduate as soon as possible and find the best job (read: best paid) as possible? No, I’m studying and I want to make full use of this student time, and along the way enjoy … And so I came in recent months mainly to a new spiritual insight that I already knew before, but not so much appeared to penetrate in my mind …

A journey of a thousand miles must begin with a single step.

(where did it all started again?)

Life is a journey, not a destination, so enjoy the ride.

(do I need to have a goal?)

Purpose is the reason you journey. Passion is the fire that lights your way.

(is this my destiny?)

Los daarvan ben ik de laatste jaren ook flink aan het studeren gegaan. De tijd vliegt voorbij en het tweede jaar van mijn Bachelor-studie ‘Toerisme- en Recreatie Management’ zit er alweer bijna op. Ik ben meer dan ooit gemotiveerd om ervoor te gaan, en heb al gaande en al doende ontdekt dat de ‘weg’ voor mij belangrijker is dan het ‘doel’. Het is te zeggen, hoe meer ik mezelf beter leer kennen, hoe minder goed ik weet wat ik bijvoorbeeld exact wil doen van beroep. Ik voel gewoon dat het leven dat ik leid en het pad dat ik bewandel, ongetwijfeld het juiste is. De voorbije maanden hier in Spanje hebben daar uiteraard hun aandeel in. Studeer ik om zo snel mogelijk een diploma te behalen en een zo goed mogelijk (lees: betaalde) job te hebben? Nee, ik studeer en wil deze studententijd ten volle benutten, er gaandeweg van genieten… En zo kwam ik de voorbije maanden vooral tot een nieuw spiritueel inzicht, dat me eerder al wel bekend was, maar niet zozeer bleek door te dringen…

A journey of a thousand miles must begin with a single step.

(waar begon het ook alweer?)

Life is a journey, not a destination, so enjoy the ride.

(moet ik dan een doel hebben?)

Purpose is the reason you journey. Passion is the fire that lights your way.

(is dit mijn lot?)


In October I become 22 years old. And although here on Erasmus I undoubtedly act more than ever like a real student, I realize that I get older, I will never be 18 again. And I realize that this time here is passing too, and that adulthood imposes itself inside me. I notice that in my environment too: old friends are starting to graduate, to find work, to think about children, and oh yes … of course … Many have been in a relationship for certain time already. The stability which I mirror myself to gives me a strange feeling of instability… I mean, my life is far from stable, and I would do everything to keep it like that, so it seems … Do I want to graduate? Do I want a fixed job? Do I want to think of children? Do I want to commit myself in a relationship? Or shortly said: do I look like I am fascinated by this stability? The answer is an obvious NO. I crave more of my current lifestyle, and it feels more like I have fear of commitment… I want to get out, on the road, on track, … and gradually, I secretly hope to find my place, my position, my destiny in this world. Because no, I still don’t have any idea where or what that might be. And I realize that with every step I take, I hope to be one step closer to my “home”, a place or a person or I-know-not-much-what where I can “come home”. That home does not seem to be in Belgium, that is one thing we can all agree about already… And may it also be clear by now: on Erasmus in Gandia (Spain) I have not found it either. So … Now I can tell you one thing for sure though: my Spanish prince on the white horse didn’t canter around here. 😉

In oktober word ik 22 jaar. En hoewel ik hier op Erasmus ongetwijfeld meer dan ooit als een echte student tekeer ga, besef ik dat ik ouder word, dat ik nooit meer 18 zal zijn. En dat ook deze tijd hier voorbijgaand is, en dat de volwassenheid zich in mezelf opdringt. Ik merk dat ook aan mijn omgeving: oude kennissen beginnen stilaan af te studeren, vast werk te vinden, aan kinderen te denken, en oh ja… natuurlijk… Velen hebben inmiddels een relatie van enige tijd. De stabiliteit waaraan ik me spiegel doet me een vreemd gevoel van instabiliteit geven… Ik bedoel: mijn leven is verre van stabiel, en ik zou er dan ook alles aan doen om het zo te houden, zo lijkt het… Wil ik al afstuderen? Wil ik al vast werken? Wil ik al aan kinderen denken? Wil ik al een vaste relatie? Of kortom: ben ik gefascineerd door die stabiliteit? Het antwoord is een stevige NEE. Ik hunker naar meer van mijn huidige leven, en het voelt eerder alsof ik bindingsangst heb… Ik wil weg, op weg, onderweg, … en gaandeweg, hoop ik stiekem mijn plekje, mijn functie, mijn lotsbestemming op deze wereld te vinden. Want nee, ik ben er nog helemaal niet uit waar of wat dat moge zijn. En ik besef heel goed dat ik bij elke stap die ik zet, hoop om een stapje dichter bij mijn “thuis” te zijn, een plek of een persoon of ik-weet-niet-veel-wat waar ik kan “thuiskomen”. Mijn thuis is niet in België, dat heeft iedereen inmiddels al wel door… En moge het bij deze ook duidelijk zijn: op Erasmus in Gandia (Spanje) heb ik ze ook niet gevonden. Dus… Bij deze kan ik jullie al één ding verklappen: mijn Spaanse prins op het witte paard is niet voorbij gegaloppeerd. 😉


Anyway, even if life is all the more out of the journey itself, and the less about the destination … I would not be me if I did not continue indefinitely planning, searching and thinking ahead. I live in ‘the now’, try to take only the best of the past, but the future … That, to me is an art: the art of always thinking 5 steps forward, always have a plan A, B and C, and not mind to throw all those plans suddenly over completely just because you’re fickle by nature/character … It might be the secret of my success. 😉

Enfin, ook al bestaat het leven des te meer uit de reis, en des te minder uit het reisdoel… Ik zou ik niet zijn als ik niet tot in het oneindige bleef plannen, zoeken en vooruit denken. Ik leef in ‘het nu’, probeer van het verleden alleen het beste mee te pakken, maar de toekomst… Die is voor mij een kunst: de kunst van altijd 5 stappen vooruit te denken, steeds een plan A, B en C te hebben, en het niet erg vinden om onderweg al die plannen plots helemaal om te gooien, gewoonweg omdat je wispelturig van aard bent… Dat is denk ik het geheim van mijn succes. 😉


How do I see the future? Beautiful … Of course. And challenging … That especially! The recent months might be flown so fast that I even almost forget what I did exactly and with whom, but a little voice in my head is so inspired and motivated, that a lot fantasies are growing up to work out as new ideas and opportunities … So it is becoming clearer in my head how the coming years should look like: I will return to Belgium in July, as it must, and because there is some money to be earned. That’s part and parcel of life. Then I continue my studies Bachelor of Tourism and Leisure Management in Belgium, for the last year already. This means that academic year 2013-2014 will be my graduation year, normally. The first semester I stay in Belgium, but the second semester I ‘must’ do an internship. And as my specialization is ‘Hospitality Management, Hotel & Tourist guide‘, I opted for an internship abroad. This does not surprise  you anymore, naturally… I have not received confirmation of my internship destination yet, but I know that it will be for a period of four months (March – June 2014). The permission for my projects will be offered in July, as the conversation with my coordinators can only take place after my Erasmus time here in Spain.

Hoe zie ik de toekomst? Mooi… Uiteraard. En uitdagend… Dat vooral! De voorbije maanden mogen dan wel voorbij gevlogen zijn, zo snel zelfs dat ik bijna vergeet wanneer ik juist wat heb gedaan en met wie, maar een stemmetje in mijn hoofd is zodanig geïnspireerd en gemotiveerd geworden dat er heel wat hersenspinsels aan het werk zijn gegaan met nieuwe ideeën en mogelijkheden… Zo wordt het stilaan duidelijker in mijn hoofd hoe de komende jaren eruit moeten zien: ik keer in juli terug naar België, omdat het moet, en omdat er wat geld verdiend moet worden. Dat hoort nu eenmaal bij het leven. Dan zet ik mijn studie Bachelor in Toerisme- en Recreatie Management voort in België, het laatste jaar. Dit wil zeggen dat academiejaar 2013-2014 mijn afstudeerjaar is, normaalgezien. De eerste semester blijf ik in België, maar de tweede semester ‘moet’ ik verplicht op stage. Gezien mijn afstudeerrichting ‘Hospitality Management, Logies, Gids & Reisleiding’ wordt, heb ik voor een buitenlandse stage geopteerd. Dit verbaasd jullie natuurlijk niet meer. Ik heb nog geen confirmatie van mijn stagebestemming gekregen, maar weet wel dat het voor een periode van 4 maanden zal zijn (maart – juni 2014). De toestemming voor mijn aangeboden projecten zal er pas in juli zijn, gezien het gesprek met mijn coördinatoren pas plaats kan vinden na mijn Erasmus-tijd hier in Spanje.


I have proposed 3 choices: my first choice is Yanapuma in Ecuador. I quote a web page for this: “It is an NGO (non-governmental organization) and is to be carried out in urban and rural communities throughout Ecuador with sustainable development as an aim. It will mainly help the local communities so that they can develop conservation and protection of their natural environment and their cultural heritage. Yanapuma helps with technical assistance, experience, knowledge and both national and international connections in order to ensure in these communities sustainability in the future. They work on different themes: health, criminology, education, nature, water, agriculture, … and it is also active in tourism. “Community-based tourism” is a more social form of ecotourism in local communities and aims the community and tourists to be aware of the natural and cultural value of the area (and the community) and to ensure that the benefits will continue within the community. ” http://www.yanapuma.org/

Ik heb 3 keuzes mogen opgeven: eerste keuze is Yanapuma in Ecuador. Ik citeer hiervoor even een internet-pagina: “Het is een NGO (non-gouvernementele organisatie) en heeft als doel duurzame ontwikkeling te verrichten in stedelijke en landelijke gemeenschappen in heel Ecuador. Men wil voornamelijk de lokale gemeenschappen helpen zodat zij zelfstandig kunnen ontwikkelen met behoud en bescherming van hun natuurlijke omgeving en hun cultureel erfgoed. Yanapuma helpt met technische hulp, ervaring, kennis en zowel nationale als internationale connecties om zo duurzaamheid in de toekomst te verzekeren in deze gemeenschappen. Men werkt rond verschillende thema’s: gezondheidszorg, criminologie, onderwijs, natuurbescherming, watervoorziening, landbouw,… en men is natuurlijk ook actief in het toerisme. “Community-based tourism” is een meer sociale vorm van ecotoerisme in lokale gemeenschappen en heeft als doel de gemeenschap en de toerist bewuster te maken van de natuurlijke en culturele waarde van het gebied (en de gemeenschap) en ervoor te zorgen dat de voordelen binnen de gemeenschap blijven.” http://www.yanapuma.org/


Of course I hope to be selected for my first choice by my university, but I also selected a nice second choice: Het Andere Reizen (The Different Traveling) in Peru. Again, I quote here: “In Cusco you can go to a travel agency or a tour operator that focuses primarily on adventure travel. The travel agents are small in size and you will work with two or three other employees. Volunteers may travel guide, arrange airport pick ups, provide information or work in the marketing field. The tasks depend on the season. ” http://www.hetanderereizen.nl/latijns-amerika/peru/diverse-reisbureaus-en-touroperators

Uiteraard hoop ik voor mijn eerste keuze geselecteerd te worden door mijn universiteit, maar ik heb ook nog een leuke tweede keuze: Het Andere Reizen in Peru. Ook hiervoor citeer ik even: “In Cusco kun je terecht op een reisbureau of bij een touroperator die zich hoofdzakelijk richt op avontuurlijke reizen. De reisbureaus zijn klein van omvang en je zult met 2 of 3 andere medewerkers samenwerken. Vrijwilligers kunnen reizen begeleiden, airport pick ups regelen, informatie geven of werkzaam zijn in de marketing. De taken zijn afhankelijk van het seizoen.” http://www.hetanderereizen.nl/latijns-amerika/peru/diverse-reisbureaus-en-touroperators



And as a third choice, I gave Living Stone Dialogue NGO. This organization’s mission is to use tourism as a tool for sustainable development. As an intern you will then go to the Via Via Travelers cafes. These are “meeting places for world travelers.” I quote: “You can go there to work with others and to rinse away the dust of your journey. Food and drink, music and art, artistic and cultural projects, trips and courses are bringing people and cultures together in a spirit of openness, respect and wonder. In most ViaVia’s you can also spend the night. ViaVia Joker Traveler cafés are oases of travel information. Through their local roots and involvement with the local environment, they add value to your discovery of country, culture and people. ViaVia encourages travel, explore and broaden your horizons ” The selection is done by JOKER TOURS, they send you – depending on your profile – to a destination. In my case, that will be a Spanish speaking country anyway, making these destinations options: Argentina (Buenos Aires), Chile (Valparaiso), Peru (Ayacucho), Ecuador (Tonsupa), Honduras (Copan) or Nicaragua (Leon). Read more: http://www.viaviacafe.com/

En als derde keuze, heb ik Living Stone Dialoog vzw opgegeven. Deze organisatie heeft als missie het inzetten van toerisme als hefboom voor duurzame ontwikkeling. Als stagiaire kom je dan terecht bij de Via Via reiscafés. Dit zijn “ ontmoetingsplaatsen voor wereldreizigers”. Ik citeer: “Je kan er terecht om samen met anderen het stof van je reis weg te spoelen. Eten en drinken, muziek en kunst, artisitieke en culturele projecten, trips en cursussen brengen er mensen en culturen samen in een geest van openheid, respect en verwondering. In de meeste ViaVia’s kan je ook overnachten. ViaVia Joker Reiscafés zijn oases van reisinformatie. Door hun lokale inbedding en betrokkenheid met de plaatselijke omgeving, zijn ze een meerwaarde bij je ontdekking van land, cultuur en bevolking. ViaVia zet aan tot reizen, ontdekken en het verruimen van je horizon.” De selectie gebeurt door JOKER REIZEN, zij sturen je – afhankelijk van je profiel naar een bestemming. In mijn geval zou dat sowieso Spaanstalig worden waardoor volgende bestemmingen opties zijn: Argentinië (Buenos Aires), Chile (Valparaíso), Peru (Ayacucho), Ecuador (Tonsupa), Honduras (Copán) of Nicaragua (León).  Meer lezen: http://www.viaviacafe.com



Anyway, 2014 promises to be a spectacular year so… But there will be also hard work to be done: final projects and exams are also ahead! The purpose is to complete by the end of June the final stretch of the bachelor’s degree and then graduate to get the diploma. (I now realize that it is the first time that I think about it like that and describe it. Maybe that’s a good thing to do!).

Bon, 2014 belooft dus een spetterend jaar te worden… Maar er zal ook hard gewerkt moeten worden: afstudeerprojecten en eindexamens staan ook voor de boeg! De bedoeling is immers om eind juni de laatste loodjes van het bachelor-diploma te voltooien en vervolgens het diploma in handen te krijgen. (Ik besef nu dat het de eerste keer is dat ik dit zo uitvoerig bedenk en beschrijf. Misschien is dat wel goed om even te doen?!).


Basically, I will be graduated from mid 2014, ready to revoke the wide world or in less philosophical terms: to sign a permanent contract and get to work. Forever. Until my retirement. And you hear it, that idea alone depresses me desperately! And I would not be me if I was not already dreaming about some other, new future perspectives … I explain it here: before my Erasmus period I secretly dreamed of starting a master study after the bachelor. For this I saw two possibilities: a Master in Tourism, or a Master in Anthropology.

In principe ben ik dus vanaf midden 2014 afgestudeerd, klaar om de weide wereld in te trekken, of minder filosofisch uitgedrukt: een vast contract te ondertekenen en aan het werk te gaan. Voor eeuwig. Tot het pensioen. En je hoort het al, dat idee alleen al deprimeert me mateloos! En ik zou ik niet zijn als ik alweer aan het dromen was over andere, nieuwe toekomstperspectieven… Ik leg het even uit: voor mijn Erasmus-periode droomde ik er stiekem van om na de bachelor een master-studie te beginnen. Hiervoor zag ik 2 mogelijkheden: een Master in Toerisme, of een Master in Antropologie.


The Master in Tourism lasts one year, but requires a bridging semester, and takes place as well in Bruges as in Leuven. I could start with the program in September 2014 and thus ending around January 2016. I quote here: “The emphasis is on sector-specific marketing studies, including competitive analysis. Besides the economic aspect, however there are still many aspects that focus on the behavior and impacts on environment and society. This means that the social, geographical and cultural disciplines will enrich the offer into a coherent program that the multidimensional nature of tourism fully addresses and that the aspect of sustainability presupposes ” You can read more about it at: http://aow.kuleuven.be/geografie/masterinhettoerisme/index.html

De Master in Toerisme duurt 1 jaar, maar vereist een schakelprogramma van een semester, en gaat door in Brugge en Leuven. De opleiding zou ik kunnen starten in september 2014 en dus beëindigen rond januari 2016. Ik citeer ook hier even: “Het accent ligt op sectorspecifieke marketingstudies, inclusief concurrentieanalyses. Naast het economische zijn er echter nog vele aspecten die vooral gericht zijn op het gedragspatroon en de impacten op ruimte en samenleving. Dit betekent dat ook de sociale, geografische en culturele disciplines het aanbod komen verrijken in een coherent programma dat het multidimensionele karakter van toerisme ten volle aan bod laat komen en het aspect duurzaamheid voorop stelt.” Je kan er meer over lezen op: http://aow.kuleuven.be/geografie/masterinhettoerisme/index.html


The Master in Social and Cultural Anthropology is a different kettle of fish, it would be throwing my whole career on a different track… Or at least highlight it from a different, new perspective: “Anthropology is the scientific study of human history in its biological, linguistic and social aspects “. I quote this as the K.U. Leuven describes the program: “What makes anthropology unique is not so much what she studies, but the way and the position from which she approaches the human condition. Anthropology focuses on what divides people as to what binds them.

De Master in de Sociale en Culturele Antropologie is een andere koek, het zou mijn hele carrière over een andere boeg gooien… Of op zijn minst vanuit een ander, nieuw perspectief belichten: “antropologie is de wetenschappelijke studie van de menselijke geschiedenis in haar biologische, taalkundige en sociale aspecten”. Ik citeer hiervoor even de K.U. Leuven om de opleiding te beschrijven: “Wat de antropologie uniek maakt, is niet zozeer wat ze bestudeert, maar de manier waarop en het standpunt van waaruit ze de menselijke conditie benadert. Daarbij richt de antropologie zich zowel op wat mensen verdeelt als op wat hen bindt.

As an anthropologist you study problems of identity, globalization, the relationship between man and nature, colonization or ethnicity. You do this from the perspective of those who are involved in it. The focus is on the experience of the ordinary man or woman. For example, given the political discourse on globalization, ecology or migration an extra dimension, which often yields surprising insights. ” This field of study actually excites me a lot, and would give my tourism-world a whole new digression to other domains. But the full course lasts 2 years, and there must be followed a bridging program of one year for bachelor students like me. In addition, you must be accepted for enrollment. As mentioned above, the program takes place in Leuven. Read more: http://www.kuleuven.be/toekomstigestudenten/studiekeuzebegeleiders/nwsbrf/0910/13/antropologie.html and http://onderwijsaanbod.kuleuven.be/opleidingen/n/CQ_50268970.htm

Als antropoloog bestudeer je problemen als identiteitsvorming, globalisering, de relatie mens-natuur, kolonisatie of etniciteit. Je doet dit vanuit het perspectief van de betrokkenen. De focus ligt hierbij op de ervaring van de gewone vrouw of man. Zo krijgt bijvoorbeeld het politieke discours over globalisering, ecologie of migratie een extra dimensie, wat vaak verrassende inzichten oplevert.” Dit studiedomein boeit me eigenlijk enorm, en zou mijn toerismewereld op haar manier een hele uitwijding geven naar andere domeinen. De volledige opleiding duurt wel 2 jaar, en er moet een schakelprogramma van 1 jaar gevolgd worden voor bachelor-studenten zoals ik. Bovendien moet je ook geaccepteerd worden om te kunnen inschrijven. Zoals hierboven vermeld, gaat de opleiding door in Leuven. Meer lezen: http://www.kuleuven.be/toekomstigestudenten/studiekeuzebegeleiders/nwsbrf/0910/13/antropologie.html en http://onderwijsaanbod.kuleuven.be/opleidingen/n/CQ_50268970.htm


If I would pick the hard way, I would choose the Anthropology Master, but I also realize that it could be a disappointment, and that it will not be possible then to go back to the Master in Tourism. A safer choice would thus be Tourism, which program is also just half as long to complete. Of course this master is also less valuable than the Anthropology one, but on the other hand the tourism industry offers more jobs … On the other hand it is often said that Masters degrees in Tourism do not earn more than Bachelor degrees in Tourism, so it raises the question whether it is really worth the investment to take the Master if you stay in the tourism industry anyway? Many question marks in the head so …

Als ik voor de moeilijke weg ging, zou ik voor de Antropologie kiezen, maar ik besef ook dat het wel eens zou kunnen tegenvallen, en dat er dan moeilijk nog een weg terug is naar de Master in Toerisme. Een veiligere keuze zou dus Toerisme zijn, welke opleiding ook maar half zo lang in beslag neemt. Uiteraard is ze ook wel minder waardevol dan de antropologie, maar toerisme biedt dan weer meer werkgelegenheid… Anderzijds wordt er vaak gezegd dat Masters in Toerisme niet meer verdienen dan Bachelors in Toerisme, dus is het dan ook de vraag of het werkelijk de investering waard is om die master te volgen als je toch besluit binnen de toeristische sector te blijven? Veel vraagtekens in het hoofd dus…


And then there was ERASMUS! Some time for not too much thinking about this, and to lead the good life and to be inspired by the multiculturalism and so on, as previously mentioned. And how could it be otherwise, I really do not believe in “coincidence”, ERASMUS MUNDUS became discussed, here in Gandia one day. I had previously never heard of it, but it did immediately ring a bell in my head. Ahaa!

Erasmus Mundus is a program of the European Commission. The aim is to increase higher education level, promote it around the world and cooperate with non-EU countries. Some European higher education institutions give an Erasmus Mundus Masters Course form and go into partnership with institutions in the rest of the world. Students from the rest of the world then come to study at such a master by at least three European institutions ” Read more: http://eacea.ec.europa.eu/erasmus_mundus/

En toen was er ERASMUS! Even tijd om daar niet teveel aan te denken, en om het goede leven te leiden, en om zoals eerder al gezegd, geïnspireerd te worden door de multiculturaliteit enzovoorts. En hoe kan het ook anders, ik geloof echt niet in “toeval”, kwam ERASMUS MUNDUS op een dag ter sprake, hier in Gandia. Ik had hier voorheen nog nooit van gehoord, maar het deed meteen een belletje rinkelen in mijn hoofd. Ahaa!

Erasmus Mundus is een programma van de Europese Commissie. Doel is de kwaliteit van het Europese hoger onderwijs te bevorderen, het over de gehele wereld te promoten en de samenwerking met landen buiten de EU te bevorderen. Enkele Europese hogeronderwijsinstellingen geven een Erasmus Mundusmasteropleiding vorm en gaan een partnerschap aan met instellingen in de rest van de wereld. Studenten uit de rest van de wereld kunnen zo in Europa studeren aan zo’n masteropleiding die door minstens drie Europese instellingen samen wordt vormgegeven.” Meer lezen: http://eacea.ec.europa.eu/erasmus_mundus/


As soon as I heard this, I quickly searched which ones were the different masters offered, and unbelievable but true: “European Master in Tourism Management” consists in the list of master programs! The program takes two years to complete: there are thus four semesters: the first semester takes place in Denmark, the second in Slovenia, the third in Spain and the fourth – last – semester is dedicated to writing the master’s thesis, and you choose one of these three destinations / universities for this last semester. Good to know is that each university has its own specialty, for example, focus on economy, sustainability, policy, … So you get offered within a program “the best of both worlds”. This degree, I do not have to tell you, is one of the best degrees you can find. Cost? Well, IF you are selected and IF you get a scholarship, nothing … How do you get accepted? With a bachelor’s degree in which you obtained at least 70%, so if you graduate with distinction. Of course I just counted how far I am in my second year, and yes, I got so far 77% on average. It may therefore still be possible! I also have to be able to submit proof of English language proficiency at the excellence level because the master courses are offered in English. For this, I could take evening courses and I could do an examination at an official institution. Just another challenge! Furthermore, there are some other requirements, too many to mention here. Read it yourself if you want at: http://www.emtmmaster.net/

Zo gauw ik dit vernam, zocht ik de verschillende mogelijke masteropleidingen op, en jawel hoor: “European Master in Tourism Management” bestaat hierin! De opleiding neemt 2 jaar in beslag: er zijn dus 4 semesters: de eerste semester gaat door in Denemarken, de tweede in Slovenië, de derde in Spanje en de vierde – laatste – semester wordt gewijd aan het schrijven van de master-thesis, en daarvoor kies je één van deze drie bestemmingen/universiteiten. Goed om weten is ook dat elke universiteit zijn eigen specialiteit heeft, bijvoorbeeld focus op economie, duurzaamheid, beleid, … Zo krijg je binnen één opleiding “the best of both worlds” aangeboden. Deze opleiding, ik hoef het je niet te vertellen, is één van de beste opleidingen die je kan vinden. Kostprijs? Wel, ALS je geselecteerd wordt en ALS je een beurs te pakken krijgt, niets… Hoe geraak je er binnen? Met een bachelor-diploma waarin je minimum 70% behaalde, onderscheiding dus. Heb ik natuurlijk even gerekend hoever ik nu zit in mijn tweede jaar, en jawel, ik behaalde tot nu toe 77% gemiddeld. Het kan dus nog! Ook moet ik een bewijs van Engelse taalvaardigheid op excellentie-niveau kunnen voorleggen, de master is uiteraard in het Engels aangeboden. Hiervoor zou ik avondschool kunnen volgen en een examen kunnen afleggen aan een officiële instelling. Slechts een uitdaging! Voorts zijn er nog enkele andere vereisten, te veel om hier op te noemen. Lees het zelf maar even na op: http://www.emtmmaster.net/


So, now there are thus three possibilities to continue studying and I have a good view on it. I believe in it! And no, you do not hear me speaking about quitting studies soon. The student life is way too good for that! I think I will go to work the day I’m tired of studying, or the day that I ‘bump into’ the job of my life: something with travel, tourism, culture, writing, photography, … I’m not there yet, but as I said, I do not worry about that job, practice makes perfect. And I enjoy my “journey” …

Zo, inmiddels zijn er dus 3 mogelijkheden om verder te studeren en ik heb er een goed oog op. Ik geloof erin! En nee, je hoort mij nog niet snel over ophouden met studeren spreken. Het studentenleven is daar veel te goed voor! Ik denk dat ik zal gaan werken de dag dat ik het studeren moe ben, of de dag dat de job van mijn leven mij ‘overvalt’: iets met reizen, toerisme, culturen, schrijven, fotograferen, … Ik ben er nog niet uit, maar zoals ik al zei: ik maar me er niet druk om, al doende leert men. En ik geniet van mijn “journey”…

beauty-dreams-future-quote-text-Favim.com-355712And oh yes … For those for whom it all seems a bit much: if I have completed the bachelor and master, I will be about 25 years. So eventually… all not so bad, right?! Enough time to settle down, LATER ……;-)

En oh ja… Voor diegenen voor wie het allemaal wat veel lijkt: als ik de bachelor en de master voltooid heb, zal ik ongeveer 25 jaar zijn. Dus helemaal nog niet zo slecht, toch?! Tijd genoeg om te settelen, LATER…… 😉

20121012-210008So to conclude this whole story… For now…. A GOOD MOTIVATION!!!  😉


Dreaming. Why not?

The further away from home, the more home I feel.
Am I escaping reality, or am I just chasing dreams?
My life isn’t about destinations, it’s about the journeys.
I’m ready for the next step, not willing to settle. At all.




Many of our dreams have been crushed

Through all the negativity and what society breeds in us

We’ve all asked our self can I become?

But if the question or dream seems to big to someone else

They tell you that it can’t be done

You must be joking that’s impossible

That only happens to the lucky few

But why can’t the lucky be you

So many people like to bring up the negative

But why don’t they take out the positive

When everyone says no

You must start to say yes

Whatever you believe

Then I’m 100% sure you will achieve

Whatever you want to be, ask yourself, can I?

My answer will always be why not

(Liam Francis)


dream-quotes4Because the future belongs to those who believe in the beauty of their dreams….

god has a bigger plan

  • 2012-2013: Studying Tourism in Belgium + Erasmus Spain
  • 2013-2014: Studying Tourism in Belgium + Internship South America + Graduating (Bachelor Degree)
  • 2014-2016: Erasmus Mundus EMTM: “European Master in Tourism Management”

2 years, 4 semesters, 4 universities, 4 destinations !!!

  1. Denmark, Kolding
  2. Slovenia, Ljubljana
  3. Spain, Gerona
  4. Denmark/Slovenia/Spain/China: Writing a Thesis

AND of course… A scholarship!!!  EMTM > more info

“All our dreams can come true… if we have the courage to pursue them.”

(Walt Disney)


At this point, I do not know where I am going because it is not the destination, it is the story that I’m going to write that will guide me through life. Only one thing about that is for sure, it will be an enrichment for whatever is next…!

via Erasmus.

WATCH THIS:::: A sitcom about the erasmus life in Gandia, Spain, made by erasmusstudents by the UPV universidad politecnica de Gandia.